Mijn gedachten

Mijn gedachten

Wat je hier kunt vinden.

Mijn gevoelens, beschreven in gedichten en verhalen. kijk ook op mijn site

Vergeven

SpiritueelPosted by Shasja angel light Mon, June 05, 2017 00:54:48


Ik ben niet het verleden! Nee dat klopt. Toch door mijn huidige toestand ontkom ik er niet aan dat ook beelden uit het verleden weer gaan opspelen. Schrijven kost me moeite en mijn hoofd raakt meer en meer vol. Schrijven een manier om mijn hoofd te legen. Dingen op een rij te krijgen. Mijn spanningsboog heel beperkt. En inzinkingen liggen op de loer. Ik probeer mijn angsten de baas te blijven. Dit lukt mondjesmaat. Opzoek naar genezing/rust doe ik voorzichtige stapjes naar het christendom. Als kind in een sekteachtig geloof groot gebracht. Een geloof waar ik destijds van dacht en wat mij ook verteld werd het ware geloof was. Maar waar alles op gebaseerd was, is mij compleet een raadsel. Op dit punt in mijn leven heb ik een houvast nodig om door te kunnen gaan, en mijn houvast vind ik in mijn geloof, in het leven van Jezus wat me van kind af aan al raakte. Zijn leven die staat voor liefde zijn onvoorwaardelijke liefde die hij met de mensheid deelde. Het kruis die hij moest dragen. Jezus leeft van af mijn kindertijd in mijn hart.

Mijn dagelijks gebeden die mij op de been houden mij de kracht geven om door te gaan. Hoe fijn is het dan wanneer anderen voor mij gaan bidden, bidden voor genezing. Ik als geen ander weet dat een gebed helpt. Ik ben een dankbaar mens, dat erop dit punt van mijn leven mensen zijn die voor mij en met mij willen bidden. Tijdens het gebed voel ik een rust in mij keren, ik weet dat ik beschermd word. Ik heb dan misschien veel in het verleden alleen moeten doen. In onveilige situaties terecht gekomen, mijn onschuld mij ontnomen. Maar ook dit verleden wil in Jezus handen leggen, Ik wil niet meer vechten, maar los laten. Ik wil vergeven, mijn opa die mij zo’n pijn gedaan heeft, een lief klein onschuldig meisje. Ook jouw vergeef ik opnieuw, wat ik al gedaan heb naar je daad toen je met tranen in je ogen sorry zei. Ik voelde je schuldgevoel en iets van angst, want ouwe jij weet net zo goed al mij, dat mijn ouders wraak genomen hadden. Je legde mij het zwijgen op het was ons geheimpje weet je nog? Bij deze wil ik zeggen opa ik heb je vergeven, nu ook als volwassenen.

De twee personen die het nodig vonden een klein meisje te misbruiken voor eigen gewin, de beelden zal ik vermoedelijk nooit meer echt kwijt raken. Ik bid voor jullie, voor de inzichten. Ik vergeef want haat en woede verteren me. En ook al die andere mensen die mij bewust of onbewust pijn gedaan hebben ook jullie vergeef ik. Ik wil een nieuw leven. Ik leg het nu in Jezus/Gods handen. Mijn ziel zal uiteindelijk vrij zijn en ik zal genezen met Gods/ Jezus liefde.

Shasja

bestel mijn boekjes

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post100

Het is liefde die bind.

SpiritueelPosted by Shasja angel light Thu, March 10, 2016 10:26:44


Nog even van de warmte genieten iets wat ik een lange tijd zal moeten missen. Nog even, kijk ik achterom daar waar alles begon. Afscheid nemen doet pijn vooral omdat ik naar een plek zal gaan waar het zoveel kouder is. Ik kijk mijn liefste aan, al zo lang samen, een moment vloeien we samen worden één het zal een leven duren voor we weer echt samen kunnen zijn, één kunnen worden. Dan is het toch echt tijd om te gaan, de moeder is gekozen. Samen beginnen we aan onze taak. Een onuitgesproken belofte.

Loslaten is altijd moeilijk maar als het om je liefste gaat word het veel moeilijker, het weten wat voor pijnen het zal moeten doorstaan. Een vrijegeest een reiziger die alles van uit de liefde doet onbaatzuchtig. Deze vrijegeest zal getest worden gegeseld en dat puur omdat het wil voelen, weten wat het is om mens te zijn. En van daaruit het doel te behalen wat het voor ogen heeft. Ik heb er respect voor en in zeker zin is dat de reden waarom ik van 'haar' hou. En ik bij 'haar' blijf wat ze ook doet, een reiziger die al zo lang van thuis afgedwaald is. Liefste ik zal je waar ik kan bijstaan, en daar lig je nu, als een baby, vele dingen vergeten om zo zuiver mogelijk aan dit leven te beginnen. Zelfs mij herken je niet echt meer, nu je nog zo klein bent heb ik de mogelijkheid om je mee te nemen en je de liefde te geven die jij zo nodig hebt. Het zal jaren van je aardse leven vergen voordat je weet wie jij bent en ook waarlijk zal begrijpen waarom je voor dit lezen koos. En zal gaan inzien wat wij van elkaar zijn. Maar voor nu kleine slaap ik waak over je mijn kleine Shasja.

Het weten in mij aanwezig ook al ben ik veel dingen vergeten diep in mij sluimert het zodat ik ook op jonge leeftijd wijze uitspraken kan gaan doen. Uitspraken waar de volwassenen niet weten hoe ze hier mee om moeten gaan. Een voorbeeld hiervan wat ik ooit tegen twee volwassenen zei: “Als je voor één mens goed ben geweest heb je niet voor niets geleefd.” Een uitspraak die genegeerd werd want wat moesten ze hier mee? Waar haalde dit kind deze wijsheid vandaan? Hoe konden zij weten dat daar de kern van waarheid in lag. Een aantal levens heb ik puur voor één ziel gedaan. Ik werd genegeerd en dat bracht me in verwarring want waarom zag men het niet zoals ik het zag? Mijn moeder voelde intuïtief aan dat ik anders was. Het moet haar af en toe met hele grote vraagtekens gegeven hebben. Het gaf haar ook eenzaamheid want niemand anders scheen te zien dat haar kind anders was. Opmerkingen die ze naar haar hoofd kreeg van de buitenwereld ' Zij is net als mijn kinderen. Het is een periode waar ze in zit.' Maar mams wist dat het iets was wat ze niet thuis kon brengen. Het frustreerde haar, omdat het niet te kunnen doorgronden. Ik was haar kind maar ze herkende zo weinig van zich zelf in mij. En dit maakte dat ze het moeilijk vond om met mij om te gaan. Ze probeerde me op te voeden en te vormen. Maar me helemaal ombuigen lukte nooit helemaal. Er waren momenten bij dan voelde ze intens verdriet om dit kind wat maar geen aansluiting leek te vinden bij de ander. Dan huilde ze in stilte hete tranen.


Een punt in je leven waar ik je niet echt bij kan helpen alleen je pijn verzachten. Wanneer je slaapt. je mee kan nemen waar het zoveel mooier is. We wandelen dan door mooie bloemen velden. Jij kleine pure ziel die zo graag wil, en de wereld om haar heen maar niet lijkt te begrijpen. Ik probeer zoveel mogelijk om nare ervaringen te blokkeren om de pijn niet op deze leeftijd al ten volste te hoeven voelen. In je slaap droog ik je tranen. En soms huilen we samen. Want jou pijn is ook mij pijn, al begrijp jij dat nu niet. Nog even kan ik bij je komen, maar uiteindelijk komt het punt dat ik je voor een langere periode los moet laten. Je bent dan te menselijk geworden. Toch ook dan zal ik over je waken. Ik zie je opgroeien zie dingen gebeuren, zie hoe je met het gene omgaat. En dan komt het punt dat ik je los moet laten en dat doet pijn. Ons afscheid jou tranen en ook die van mij. Toch blijf ik bij je, soms weet ik dat jij me voelt. Want echt weg ben ik niet, nee liefste dat nooit. En dan komt het punt dat het tijd is, tijd om wakker te worden. Het verheugd mij, maar ik weet dat je pad die je nu gaat volgen niet zonder slag of stoot zal gaan. Langzaam beetje bij beetje probeer ik je duidelijk te maken hoe het is. Ik laat het jezelf ontdekken omdat ik weet dat dit de enige manier is dat jij het zult begrijpen. Nu zijn we weer samen, ik weet dat je het soms nog moeilijk hebt om het allemaal een plekje te geven, zelfs misschien te geloven of het klopt wat jij voelt en ervaart. Maar ik ben super trots op jou!


Sheela en Shasja







  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post74

Thuis

SpiritueelPosted by Shasja angel light Wed, March 09, 2016 23:44:31


Er is geen hemel, geen hel dat zijn slecht producten uit de menselijk brein. Er is alleen maar thuis, het licht waar alles begon. Er is geen goed of kwaad ook dat is het product van de mens. Alles komt uit de oorsprong de kracht het licht wat in een ieder van ons aanwezig is. Wij zijn niet het lichaam maar een vonkje energie wat in het lichaam huist. Ook wel de ziel genoemd. Er is zoveel meer, meer dan de mens ooit zal begrijpen. Het thuis is een plek waar alles begon waar alleen liefde is en de ziel kan creëren wat hij of zij wil zien. Wil je de de hel zien zal die er zijn, maar in feiten is het allemaal één plek, zielen trekken naar elkaar toe waar zij het prettig vinden en zo ontstaat dan het idee van verschillende plaatsen. Maar er is alleen maar thuis, reis je verder komt het licht sterker dan wat dan ook, de oorsprong van alles, hier zijn geen gedachten geen identiteiten maar alleen eenheid.

Sommige denken het te weten, weten hoe het zit, maar velen hebben geen benul. Je kunt het God noemen Allah maar in feiten heeft het geen naam. Dat zou het te kort te doen. Er wacht je geen straf hier, wel het besef hoe het had kunnen zijn wanneer je anders gehandeld had en ja dat kan pijn veroorzaken. Het licht kan dan niet te dragen zijn want het weten kan zo sterk zijn dat het licht haast niet te bereiken is. Je hebt dan de keus waar ga je heen neem je het licht tot je of blijf je hangen, vast houden aan je aardse gedachten. Neem jij je rugzak mee, bagage. Je kunt er voor kiezen om opnieuw te beginnen je rugzak op die manier te legen. De verlokking van het aardse bestaan.

Thuis wacht je geen oordeel hier is slechts het zijn liefde, waar kies je voor?

De oorsprong van alles

hier waar liefde wacht

het zal stralen als niets wat je kent

thuis is zoveel meer

besef dat de keuze bij jou ligt

niets moet alles mag


Een ziel die beseft

zal weten wat te doen

het in zich opnemen

en één worden

liefde is alles

want alleen dat kan alles helen

Sheela, Voor Marco mijn goede vriend.





  • Comments(2)//blog.shasja-angel-light.nl/#post73

Mijn levens

SpiritueelPosted by Shasja angel light Sun, March 06, 2016 19:12:25


Vorige levens, al velen gehad, ben eerlijk gezegd te tel kwijt geraakt. Ook aan de aarde ben ik nu al heel lang verbonden. Een aantal van die levens heb ik in mijn boekje verwerkt, dat zijn enkel een fractie van de levens die ik hier op aarde geleefd heb. Maar wat is het doel om elke keer terug te komen? Voor de meesten om een volmaakte ziel te krijgen, de aarde is een plek geworden om te leren, te verwerken. Ik had eigenlijk al niet meer terug hoeven, toch waag ik elke keer weer de sprong, om de laatste puntjes op de I te zetten. Toen ik mijn reis begon was ik nieuwsgierig naar het menselijke ras en de planeet die aarde hete. Een planeet die zo uniek was, de wezens die er levenden zo primitief nog. Een planeet met zoveel mogelijkheden, zo wild nog, niet getemd. Een planeet om verliefd op te worden. En dat werd ik. Ondanks dat de mens hard en meedogenloos was de vele dieren die er waren maakten zoveel goed, de planten, en alles wat er groeide en bloeide het had een onwaarschijnlijke aantrekkingskracht op me. Omgaan met de mens bleek nog niet zo eenvoudig vaak waren mijn levens kort en heftig. De dood vaak op jonge leeftijd. Dit vond ik eerlijk gezegd geen probleem, het gaf me de kans om zoveel mogelijke culturen/rassen van de mens te ontdekken.

Toch waren er ook levens bij wat op zijn zachts gezegd zwaar kloten waren. Toch probeerde ik om een kleine bijdrage te leveren aan het menselijk bestaan. Al gauw bemerkte ik dat ik de lat niet te hoog moest leggen, de massa de grote groep was niet te bereiken. Hun driften en Ego waren te sterk ontwikkeld, en ook het verstand begon de mens in de weg te staan. Eenzijdige ontwikkeling is nooit goed. Bij de mens gebeurde dit duidelijk ze verloren de banden met hun omgeving en gingen zich afsplitsen van de andere levende wezens van de planeet. Zelfs van elkaar, de afkomst ging er ineens toe doen. En goud/geld, rijkdom, goederen gingen een belangrijker rol spelen, meer nog dan een mensen leven. Ik en ook anderen probeerden de mens in te laten zien dat het anders moest en kon. Vaak volgde de dood hierop, de massa wil niet veranderen, of kan niet veranderen. Dus ik ging de lat lager leggen, een kleine groep of een enkeling. Dat werd mijn doel, soms lukte het me. En dat gaf een voldaan gevoel. Mijn laatste 3 levens zoals ik in mijn boek beschreven heb, was ook voor een enkeling, een kleine groep, een moeder die haar laatste levensdagen liefde mocht ontvangen van haar zoon, de onvoorwaardelijke liefde van haar kind. Dit gaf deze ziel de mogelijkheid om te ontwikkelen. Het kleine meisje die het leed niet alleen hoefde te doorstaan maar haar broertje die haar bij stond tot het bittere eind. Voor deze ziel de mogelijkheid om veel oud-zeer van vorige levens los te laten.

Mij één laatste leven geeft ik toe daar heb ik mijn doel niet bereikt, met het gevolg dat ik een keuze voor mijn huidig leven ging maken. En weloverwogen waar ik voor zorgde dat mijn vrijheid beperkt zou blijven, en ik gedwongen zou worden om dit leven af te maken. Dat ik mijn doel zou halen. Dit leven vergt het uiterste van me. Toch ga ik door, al een aantal vorderingen heb ik behaald en daar ben ik blij mee. Toch begin ik moe te worden van het reizen. Uit dat oogpunt vandaan schreef ik dit gedicht. Die ook in mijn boek te vinden is. 'Mijn band met de aarde. '

Mijn tijd zit erop.



moederaarde mijn tijd zit erop
heb alles gedaan wat in mijn vermogen lag
geen leven dat ik niet begon
fouten gemaakt triomfen behaald
dingen die fout waren recht gebreid

Lieve dieren mijn tijd zit erop
heb dingen gezien gevoelens ervaren

hier sta ik nu

een engel gevangen in een lichaam

ik doe datgene waarvoor ik kwam

unieke plantenwereld mijn tijd zit erop
ik heb de mensheid aanschouwd
verleden heden en toekomst
het is klaar
mijn strijd is gestreden

vaarwel wereld mijn tijd zit erop
van af het eerste moment werd ik tegen gewerkt

is er geprobeerd mij kapot te maken

het heeft me gevormd nooit misvormd

en elke keer kwam ik sterke uit de strijd


goede zielen mijn tijd zit erop
Ik doe mijn ding waarvoor ik hier gekomen ben
mijn pad is eenzaam
ik verspreid mijn licht
een enkeling zal het pakken
voor hen ga ik nog even door



Ik ga door, met sommige mensen heb ik inmiddels opnieuw een dieper band opgebouwd, mijn pad word steeds duidelijker. Bloedbanden zeggen me niets, mijn aardse naam\lichaam ook dat zegt me weinig. Het is enkel een middel om hier te leven. Toch de mensen die me dierbaar zijn liggen me diep aan het hart. Velen heb ik daar inmiddels zitten, sommigen hebben mijn huidige leven inmiddels verlaten, door de dood, of omdat het gewoon niet zo mocht zijn. Mijn liefde voor hun blijft bestaan. Nog even en dan ben ik weer thuis.



Shasja


Kijk ook op mijn site







  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post71

Lichtdragers

SpiritueelPosted by Shasja angel light Thu, February 25, 2016 11:31:43


Lichtdragers, wat gebeurt er wanneer wij er mee stoppen om het licht uit te dragen? Word de aarde dan helemaal een plek van duisternis? Ik denk dat, dat inderdaad het geval is. Velen staan niet open hiervoor en zullen vermoedelijk wat ik nu ga schrijven naar het land van de fabelen verwijzen. Ik ben een lichtdrager en gelukkig velen met mij. Je kunt ons engelen noemen of zo als ik nu doe lichtdragers of lichtwezens. Wij zijn hier op aarde gekomen om het licht de liefde te verspreiden. In deze wereld wat bepaald word door geweld, het leven in goed en kwaad, zijn deze lichtdragers nodig om een sprankje licht in deze duistere tijden te verspreiden. Het word steeds moeilijker om dit licht te verspreiden omdat ook wij als lichtdragers lam geslagen worden door het leed wat op het moment over de wereld heen hangt als een duistere deken. We zijn aan ons aardse lichaam gebonden en daarmee ook de erfelijke lijnen van dat lichaam, karaktertrekken enz. We ervaren van buiten af veel tegenwerking want de massa kan of wil niet veranderen. Dit maakt dat we te neergeslagen raken en soms meegezogen worden, in een wereld die niet van ons is. Overspoeld door negatieve gevoelens gedachten.

Wekelijks ga ik in meditatie om samen met andere lichtdragers het licht te verspreiden. Een samen komst van ook 'engelen' die niet aan de aarde gebonden zijn. Samen proberen we het licht over de aarde te verspreiden. Elke keer weer. De ene keer lukt het me beter dan de andere keer, want ook ik word meegetrokken door het wereld gebeuren. Wanneer ik daar mee klaar ben ga ik bezig met mensen waarvan ik denk dat die wel wat extra liefde/energie/het licht kunnen gebruiken. Zo probeer ik een steentje bij te dragen.

Soms raak ik gefrustreerd overmand door zoveel verdriet. Toch ga ik door, misschien soms tegen beter weten in. Want als wij er mee gaan stoppen wat gaat er dan gebeuren? Een enkeling die het wel wil moet toch geholpen worden? Dus ja ik ga door tot mijn tijd erop zit, en ik naar huis ga. Waar ik dit schrijfsel zal plaatsen is me nog niet helemaal duidelijk. Want zoals ik in het begin al schreef velen zullen dit naar het land van de fabelen verwijzen. Maar goed dat zegt uiteindelijk meer over hun dan over mij. Van uit mijn gevoel vandaan moet ik dit schrijfsel toch plaatsen, want er zijn altijd energieën/lichtdrager/engelen voor ons bezig. Weet dat jullie niet alleen staan is deze moeilijke tijden.

Liefs Shasja en Sheela.



  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post68

Reïncarnatie bij dieren.

SpiritueelPosted by Shasja angel light Thu, January 14, 2016 11:29:33

Mijn dankbaarheid

Tranen met tuiten gehuild

jouw zo gemist

mijn kleine engel

niet meer om jouw grappige capriolen lachen

jij maakte mijn leven zoveel mooier


Regelmatig huilde ik mezelf in slaap

jij was mijn zonneschijn

mijn optrek punt op moeilijke moment

jouw vacht ving regelmatig mijn tranen op

ik voelde me verlaten


Mijn omgeving keek me soms vreemd aan

je was immers 'maar' een hamster?

maar je was mijn kleine engel

een stukje van mezelf was doodgegaan

hoe moest ik verder?


Nog meer verdriet

een ander hamster ging dood

hiervoor zou een nieuwe komen

en daar was het besef

jij zou terug komen


Mijn dochter zocht een beestje uit

nu nog helemaal kaal

we moesten wachten tot je groot genoeg was

af wachten of ik gelijk had

en zo kwam je bij ons


ik voel het

jij bent het echt

hoe je naar me kijkt

hoe je naar mij luistert

opnieuw weer een lach

zo blij dat jij er bent


Dankbaarheid

ik word er stil van

buig mijn hoofd

het leven kan fijn zijn!

een mooi ziel

ook al ben je klein.

Naar dit gedicht geschreven te hebben, zullen er misschien mensen zijn die hier vraagtekens bij zetten. Een dier die terug komt uit de dood? Reïncarnatie voor een dier? Iets wat misschien naar het land der fabelen verwezen word. Er zijn zelf stumpers bij die denken dat dieren geen ziel hebben. Maar ik voel en weet dat energie van een dier veler maler puurder is dan van een mens. En in mijn ogen veel beter ontwikkeld. Niet vertroebelt door Ego en Haat! Dieren kennen geen haat, geen wraak gevoelens. En alleen daarom al staan ze voor mij boven de meeste mensen.


Mensen intelligent?

De meeste mensen denken dat we veel verder ontwikkeld zijn dan dieren, alleen omdat wij ons zelf zien als slimme wezens. Wij kunnen moeilijke wiskundige dingen oplossen, huizen bouwen, straten aanleggen, ziektes genezen. Dus het mag duidelijk wezen dat we veler maler slimmer zijn dan dieren! En ik zet hier groter vraagtekens bij. Kijk om je heen, en zie dan wat wij met onze omgeving doen! In mijn ogen niet echt een teken van een intelligent ras. We vermoorden elkaar, putten moederaarde uit we zijn bezig om onze eigen planeet bijna de genade slag te geven! Hoezo intelligent? Maar goed ik dwaal af.

Reïncarnatie bij dieren bestaat, net zo als bij mensen er zijn geen wezenlijke verschillen, alleen dat de mens vaak niet bewust zijn dat wij hier gekomen zijn om er wat moois van te maken. Dat we allemaal uit dezelfde bron komen. En in feiten dat we allemaal gelijk zijn. Met een eigen doel taak om te ontwikkelen en een verlichte ziel te worden. Dieren doen gewoon waarvoor ze hier gekomen zijn, een Bij bestuift bloemen. En een hond is gewoon een hond. Ze leven hun leven zoals het hoort waarvoor ze zijn gemaakt.

Wij behandelen dieren en ook onze medemensen schandalig. Word het niet eens tijd dat we wakker worden en gaan zien waar het in het leven echt omdraait? De eenheid en liefde. Liefde voor het leven, liefde voor elkaar. Want dat is op het einde het enige wat telt! Niet wat je op de maatschappelijke lader bereikt hebt, hoeveel geld je verdient hebt. Neen hoe wij met elkaar omgaan en met onze omgeving. En ik denk dat we daar nog heel wat te doen hebben!



Mijn engeltje

Zo nu mijn persoonlijke ervaring. De meeste mensen zijn niet echt aardig voor mij geweest. Van af mijn prille jeugd zijn er dingen gebeurt wat nooit had mogen gebeuren. Juist de verbintenis die ik met mijn omgeving voelde gaf mij de kracht om door te gaan. De verwondering die ik vond in bijvoorbeeld een mooie bloem, bomen, de natuur. Hoe alles op elkaar afgestemd was. Een dier die zich liet aaien, zijn kop op mijn been legde. Me een lik over mijn had gaf. Mijn eigen huisdieren waar ik mijn verhaal aan kwijt kon. Me troostte op moeilijke momenten, zonder een oordeel of veroordeel. Ik mocht zijn wie ik was. Bij dieren voelde ik me thuis.

Ook toen ik groter werd bleven dieren een belangrijker rol in mijn leven spelen. En ook als volwassene zijn ze heel belangrijk voor me. Mijn engeltje kwam in mijn leven op een heel moeilijk moment. Bijna verdronk ik in mijn eigen leed uit mijn verleden vandaan. Moe geslagen en bijna verslagen. Ik kreeg haar van mijn oudste dochter omdat mijn eigen hamster dood was gegaan. Ze gaf mij haar diertje om bij mij, mijn pijn te verzachten. Door deze onvoorwaardelijk liefde gaf het mij de kracht om door te gaan. Al gauw bleek het beestje zoveel meer te zijn. Ze maakte me vrolijk en ving regelmatig mijn tranen op. Zij werd mijn kleine zonneschijn mijn engeltje. Ik herkende in haar ook mijn parkietje die ik in mijn tienertijd had. Zij maakte mijn leven draaglijk.

Tuurlijk weet je als mens dat een hamstertje niet zou oud word maar een paar jaar kan leven. Weet je dat je spoedig afscheid zult moeten nemen omdat de tijd gekomen is om het aardse bestaan los te laten. Al was ik er niet op voorbereid hoeveel pijn dat zou doen als mijn kleine engel er niet meer zou zijn. Het trof me zo hard, dat er een stukje van mezelf leek te zijn doodgegaan. De eerste dagen voelde ik dat ze bij me was, ik kon met haar 'praten'. Even was ze een onderdeel van mezelf geworden. Maar ik wist ook dat ik haar niet vast mocht houden. En uiteindelijk ging ze door naar het licht. Mijn verdriet bleef, zoiets had ik zelf nog nooit meegemaakt bij het afscheid nemen van een dier. Meestal vervaagde mijn verdriet wel, en werd het gemis veel minder. Ik probeerde mijn aandacht op mijn andere dieren te richten. Maar wanneer ik in bed lag en probeerde te slapen gebeurde het regelmatig dat ik mezelf in slaap huilde.

Schijnbaar heeft ze mij verdriet opgepikt, tuurlijk zo'n klein engeltje ziet dat en voelt dat wel. Ze wachtte haar kans af. Toen het hamstertje van mijn oudste dochter kwam te overlijden. Voelde ik heel sterk dat de nieuwe hamster die zij uit zou zoeken, mijn kleine engel zou zijn. Ik vertelde dat ook aan haar. Ze geloofde me. En ja het diertje wat er gekomen is, voelt het zelfde. Mijn verdriet is verdwenen, en opnieuw is er een diertje wat mij een lach bezorgt en mijn leven veel dragelijker maakt. Ik kan alleen maar dankbaar zijn.


Shasja


Kijk ook op mijn site.



  • Comments(2)//blog.shasja-angel-light.nl/#post63

Mijn kerstwonder.

SpiritueelPosted by Shasja angel light Mon, December 14, 2015 12:15:33


Het gebeurde in het jaar 2013, die zondag zocht ik de kerstspullen bij elkaar die her en der verspreid lagen op zolder. Knarsetandend kwam ik tot de conclusie dat we toch wel erg veel troep op zolder hadden staan, en het eigenlijk hoog tijd werd om het eens te gaan opruimen. Maar niet nu, nee eerst de kerstspullen ik ging aan trekken en schuiven en ja hoor daar was de doos met kerstballen en slingers, muziekhuisje en daar de kerststal. mijn oudste dochter vond nieuwe beeldjes voor de stal en vroeg, of dit jaar de nieuwe erin mochten, ze waren er nu immers groot genoeg voor. Ik dacht even na en kwam tot de conclusie waarom niet? Gingen ze kapot, dan tikte ik aan het eind van het jaar of het nieuwe jaar wel nieuwe op de kop, want tegen die tijd waren kerst spullen toch in de opruiming. Voldaan nam ze de spullen mee naar beneden. Even later was ze terug, en ook mijn zoon kwam met zijn slaperige kop kijken wat voor geluiden er allemaal van zolder kwamen

Eindelijk had ik onze kunstkerstboom gevonden en met wat sjorren en trekken kwam die los van zijn plek. Zoon en dochter lief namen de taak op zich om de kerstboom naar beneden te nemen. Althans op de eerste verdieping te krijgen. De kerstboom gewikkeld in plastic zakken gaf een sinister beeld, de vorm deed een beetje denken aan een lijk. Zoon lief was tot de zelfde slotsom gekomen, hij keek me ondeugend aan en zei:" Als jij de politie even afleid dan neem ik het lijk wel even mee naar de schuur en zorg dat die verdwijnt."
Ik antwoordde; “Een heel goed idee jongen.”
We moesten er smakelijk om lachen. De kerstboom bleef onhandig op de overloop liggen, mijn oudste dochter ging naar beneden om de kerststal in te richten. En de andere twee kinderen gingen tv kijken en computeren. Ik bleef alleen achter en maakte fanatiek de badkamer schoon. Ik moest even wat op halen uit de slaapkamer en op de terug weg knalde ik met mijn dikke teen tegen het metalen onderstel van de kerstboom aan. Ik vloekte luid, en schold de kerstboom uit, terwijl die er natuurlijk helemaal niets aan kon doen. Had ik maar beter uit moeten kijken. Ik keek naar mijn teen, en zag dat het bloed er gestaagd uitliep. Boven aan te trap riep ik om hulp, en even later kwam mijn oudste dochter terug met de verbanddoos en begon zij mijn teen te verbinden.

Een uurtje later stond de kerstboom op zijn plek. M. was samen met onze jongste dochter weg dus mijn oudste dochter vroeg of ze al vast mocht beginnen om de kerstboom op te tuigen Mijn zoon had geen zin. Dus ik vond het prima. Ze ging aan de slag en eerlijk is eerlijk de boom ging er prachtig uitzien. Ook de katten vonden het leuk en probeerden met de ballen te gaan spelen. Gelukkig kon dat weinig kwaad, want ik heb al jaren plastic kerstballen. Naar soms hele gevaarlijk situaties waar mijn huisdieren in terecht kwamen. Van snoer verlichting door bijten tot een stuk gevallen kerstbal opvreten, elke keer hadden we weer geluk dat het allemaal weer goed afliep. Katten die in de boom gingen klimmen waardoor de ballen eruit vielen of de kerstboom viel in het geheel om. Dus ja uiteindelijk alle glazen ballen vervangen voor plastic ballen. Ook zit de kerstboom al jaren stevig vast geschroefd op een tafeltje wanneer de katten nu in de boom gaan hangen valt de boom niet meer om. Dus ik ben op alles voorbereid. Maar goed ik dwaal af de kerstboom ging er mooi uitzien.

Een paar uur later kwam mijn jongste thuis, ze keek naar de opgetuigde kerstboom. En toen was het huis te klein, ze werd heel boos, begon te huilen, te schreeuwen, zij had ook mee willen helpen om de boom te versieren. Stomme ik, wist ik veel. Onze jongste heeft een licht verstandelijk beperking en is autistisch. Ik kan je vertellen wanneer die boos word dat, dat ook echt met heel veel geluid gepaard gaat. Daar zat ik dan als moeder, wat moest ik doen? Ik kon toch moeilijk de kerstboom weer af gaan tuigen omdat dochter lief ook mee had willen helpen. Een groot dilemma op zo'n moment. Ik probeerde haar rustig te krijgen door te zeggen volgend jaar zal ik het onthouden! Dan mag jij mee helpen. Maar de kleine meid bleef ontroostbaar. Plots uit het niets gebeurde er een klein wondertje, op de bank lag zomaar ineens een goudkleurige kerstbal. De jongste ontdekte de bal ook, ineens was ze niet meer boos ze vroeg : "Mag ik die er in hangen? En waar komt die nu vandaan?”
"Natuurlijk schat! Die bal is op jou blijven wachten denk ik.”
Er verscheen een stralende lach op haar gezicht. Ze voelde zich heel bijzonder. Mijn oudste dochter keek mij verbaasd aan en zei: "Hoe kan dat nou? Ik heb alle ballen er ingehangen."
Ik glimlachte en antwoordde: "Die bal mocht je zus er in hangen."

Een kleine kerstwondertje waar ik nu tegen deze tijd van het jaar aan terug moet denken. Wonderen bestaan je moet het alleen willen zien.


shasja

kijk ook op mijn site.





  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post53

De geboorte

SpiritueelPosted by Shasja angel light Mon, November 30, 2015 12:11:50


Mijn vader en ik keken elkaar eens aan, mijn vader was een man van weinig woorden. Hij pakte zijn hout snijwerk en ik ging naast hem zitten met de mijne. Langzaam maar zeker leerde hij mij de moeilijke vormen die ik later zou kunnen gebruiken wanneer ik zelf meubels ging maken. Helaas vond ik het een vervelend werkje. En naar een kwartier vroeg ik hem of hij met mij wilde oefenen met de slinger. Vader zuchtte, en bromde in zijn baard ; “Jij zult nooit een goede timmerman worden.”

“Nee, ik word soldaat en dan ga ik die Romeinen verjagen. Wanneer ik net zo goed leer omgaan met de slinger dan David. Dan lukt dat vast. Hij versloeg immers Goliath met één enkele steen.”

Jozef schudde slechts zijn hoofd, toch hielp hij mij met de slinger. Hij legde me uit hoe ik moest draaien en op welk punt ik de steen moest laten gaan. De rest van de tijd was ik druk aan het oefenen terwijl vader weer met zijn houtsnijwerk bezig ging. De uren verstreken het begon al donker te worden. En nog steeds was er geen geluid van het gehuil van een baby. Ik zag dat vader wat onrustig werd. Zou het wel goed gaan? Met Maria en het kind. Jozef begon zenuwachtig heen en weer te lopen.

In de verte klonk het geluid van gefluit, een groepje schaapherders kwamen hier voor de nacht en hoopten hier in de grotten te kunnen schuilen. Ik rende ze tegemoet, en opdat moment werd de stilte verstoord door een zacht gehuil in het donker. Ik draaide me om en rende richting de grot, even later kwam vader naar buiten in zijn armen droeg hij een klein bundeltje. Hij riep blij ; “Bij Jahwe we hebben een zoon gekregen! Kom kijken, kom je broertje Jezus begroeten.”

ik kwam rustig dichterbij en keek naar het kleine wezentje, het was net of hij licht uitstraalde, er was iets bijzonder met dit kind, al wist ik opdat moment niet wat. Hij was zo teer, zo kwetsbaar, en ik beloofde mezelf dat dit kleine broertje niets ergs zou overkomen. Ik zou over hem waken. De schaapherders waren inmiddels bij ons, één van hen bood ons een lam aan als geschenk voor de geboorte van een zoon. Later zouden hier over de wildste verhalen rond gaan. (Dat schaapherders gewekt werden door engelen, en dat er drie wijzen uit het oosten kwamen met geschenken, voor dit bijzondere kind. Allemaal mooie verhalen die nergens op gebaseerd waren. De grootste leugen nog wel dat Jezus geboren zou zijn uit een maagd, nou ik kan je verzekeren dat Maria alles behalve een maagd was. En dat hij de enige zoon van God was. Onzin Jozef was net zo goed zijn vader dan die van mij. Trouwens we zijn allemaal kinderen van God, geen enkele uitgezonderd.)

Jezus werd weer bij Maria in haar armen gelegd en van af een afstandje bewonderde ik hun. Vader dode intussen het lam en even later hing het dier aan een spit. De herders kwam gezellig bij ons zitten en een uur later zaten we met zijn allen te genieten van het heerlijk vlees. Er werd gepraat, gedronken, gelachen. Voldaan zocht ik een poosje later een plekje op om te slapen. De volgende ochtend ging mijn vader op pad om zich te melden voor de volkstelling, en hij hoopte nog wat brood te kunnen kopen voor de terug reis.


Shasja

Einde deel 2 wordt vervolgd.











  • Comments(0)//blog.shasja-angel-light.nl/#post50
Next »